by Peretz Markish

.עס לייכטן די שייבלעך אין דערפער ביינאכט

.ביי יעטווידן שייבל – א יונגלינג פארטראכט


.שלאפן די דערפער, נאר ס’רוקט זיך די צייט

.אויף ארעמען טישל – דאס ארעם געצייג


.נידריק די סטעליע און נידריק די שוועל

.אויף יעטווידן יונגלונג – די גאנצינקע וועלט


,אין שטילקייט פון נאכט, אין שטילקייט פון טאל

.דערקענט זיך א יונגלינג מיט הארטקייט פון שטאל


,אין שטילקייט פון סטעפ, פון קיינעם געשטערט

.דערקענט זיך א צווייטער מיט טיף פון דער ערד


,אין טשאד פונעם קאניעץ, אין טשאד און אין רויך

.דערקענט זיך א דריטער מיט ליכט פון די הויכן


.און עס ציטערט דאס הארץ, און דאס הארץ איז דערוועקט

.אויף ארעמע שייבלעך באוועגט זיך די וועלט


.און דאס מויל איז אין דארשט און אין פיבער פארזוימט

:וועל איך אויפגיין צו דיר און דיר זאגן אזוי


פון קלייניקע שטיבלעך אין ריזיקן לאנד

.גייט-אויף אין די ווייטן דער דרייסטער פארלאנג


פון ארעמען קאניעץ פארטשאדיעט מיט רויך

.אנטפלעקן און פיקן זיך שטערן אין דר’הויך


און ס’טראגן זיי יונגלינגען – בארוועס און הויל

.אין דארפן-פאטשיילעס פארוויקלט, פארקנוילט


אן אל”ף אין מויל, נאר מיט טרויער פון שוועל

.צעטראגן זיי בארוועס די שטערן דער וועלט


by Peretz Markish

The village windows are aglow at night

At each window sits a youth, pensive, dreamy


The village is asleep, but time crawls on

On the poor little workbench – meager little tools


The ceiling is low and the doorstep is low

Oh, the heft of all the world on each youth.


In the quiet of night, in the quiet of the valley,

There! See that boy, hard as steel.


In the quiet of the steppe, undisturbed by anyone

See another, deep as the earth. 


In the charcoal fumes, the smoke of night’s light

See a third, bright as the heavens. 


And the heart quivers and the heart awakens

On poor little windows the world stirs, shifts.


And this time, with a mouth parched, bound by fever

I will rise up to you and say this:


From tiny meager rooms in this mammoth land

The bold demand rises in the distance.


In the poor night’s light fuzzy with smoke

Stars reveal themselves, flicker in the skies. 


Youths carry them – barefoot and naked—

Rolled up and wrapped in village women’s kerchiefs


An aleph in the mouth, but with sorrow they carry

From doorsteps, barefoot – the stars, the world. 

translated from Yiddish by Rose Waldman